Nikon Persprijs
In Nederlands heb je de Zilveren Camera. Een grote wedstrijd voor fotojournalisten. In België missen we een competitie van dat formaat. Al heb ik het gevoel dat de Nikon Persprijs zijn best doet om uit te groeien tot de belangrijkste persprijs voor fotojournalisten in België. Enkel fotografen die de Belgische nationaliteit hebben of in België verblijven mogen meedoen.
Vorig jaar vielen o.a. Stephan Vanfleteren, Jimmy Kets en Katrijn Van Giel nog in de prijzen. Dit jaar mag Katrijn weer feesten want ze is nog maar eens in de prijzen gevallen met een prachtig portret. Proficiat! Groot talent Dirk Waem is de grootste belofte van dit jaar. Dirk is een sterke jonge fotojournalist waar beginners mogen (moeten) naar opkijken. Dagelijks volg ik zijn werk via de site van Belga. Indrukwekkend wat hij allemaal doet op een zeer hoor tempo. Thomas Vanhaute had de beste sportfoto gemaakt. Thomas kennen we natuurlijk van de fotoblog Eyeside. Zeker eens checken. Het is een machtige foto! Het werd onlangs nog in De Morgen gepubliceerd naast nog een paar mooie foto’s van Thomas. Ik heb die foto eruit geknipt om bij te houden. Leuk dat hij nu met die foto wint. De hoofdprijs was voor Cédric Gerbehaye. Ja, inderdaad. We linken zijn naam ondertussen meteen aan de World Press Photo waar hij de derde prijs won in de categorie ‘General Life’. Hij heeft de hoofdprijs gewonnen met een portret van generaal Laurent Nkunda. Het zal u niet veel zeggen, maar die Nkunda is een rebellenleider waar je niet zomaar snel een portret van mag maken. Cédric is er in geslaagd om hem op een magnifique wijze te portretteren.
Bekijk hier zeker het filmpje over de Nikon Persprijs.
De fotografen komen zelf aan het woord. Je kan ook de foto’s zien.
Filed under: Fotografie |
6 Responses to “Nikon Persprijs”
Leave a Reply
-
Recente reacties
Jens Daems op Gentse Feesten 
fotomart op Gentse Feesten 
pauline grossen op Gentse Feesten Jens Daems op chaos 
tomleuntjensphotogra… op Gentse Feesten
schitterende info artur, merci, anders was het aan mij voorbij gegaan
Gerbehaye steekt er dit jaar wel met kop en schouders bovenuit. Iemand die er in slaagt zulke reportages te maken, met dat beeldmateriaal naar huis te komen én te publiceren wereldwijd… Dat is een straffe meneer.
En jij Artur. Wat is jouw ambitie? Persfotograaf worden in België en een Nikon persprijs krijgen of er voor gaan en met world press materiaal naar huis komen?
Niets tegen de ludieke en amusante beelden die je vaak maakt, maar ik kan de beelden met meer inhoud en meer verhaal beter pruimen. Daar mag je meer aan werken. Ga voorbij het dagdagelijkse.
Ik vrees een beetje dat Arturs ambitie vooral de nikon hondjes award is. Die helaas niet bestaat. Got the hint Artur?
Mijn ambities liggen heel hoog hoor. Het is een beetje absurd om het uit te drukken door prijzen. Ik wil gewoon een persfotograaf worden die kan leven van zijn beelden. Dat is op zich al moeilijk genoeg. Ik zou het heel erg fijn vinden mocht ik binnen een jaar of 5 (op mijn 23e) vast kunnen werken voor een aantal klanten. Daar dromen veel studenten fotografie van, maar slecht enkelingen slagen erin. Het zou fantastisch zijn mocht ik regelmatig opdrachten krijgen van een persagentschap. Het beste is natuurlijk om als vaste fotograaf te werken en een maandloon te ontvangen i.p.v. per opdracht betaald te worden. Maar dat lukt niet op 1,2,3… en zeker niet op je 23e. Daar moet je al heel wat voor bewezen hebben.
Wat ik hier de afgelopen maanden heb laten zien is brol. Dat besef ik maar al te goed. Af en toe zat er iets leuk tussen. Het is eigenlijk onmogelijk om dagelijks kwaliteit te posten. Vroeger ging ik een ganse dag alleen op pad om straatfoto’s te maken. Dat is zeker al 5 maanden geleden dat ik dat nog eens heb gedaan. Ik heb gewoon te weinig tijd. En als er dan tijd is besteed ik het liever aan journalistieke zaken. Dat levert niet altijd de mooiste beelden op. Soms zelfs niets. Ik heb misschien niet veel moois laten zien in 2008, maar heb wel enorm veel bijgeleerd. Al die uren dat ik in de Wetstraat heb gestaan. Geen enkele foto is gepubliceerd. Maar ik heb het ervaren, en die ervaringen zullen me nog van pas komen. Ik heb gezien hoe die andere fotografen te werk gaan. Ik kon natuurlijk ook gewoon lekker wat straatfoto’s gaan maken in Brussel en ze braafjes posten op deze blog om dan de prachtige reacties te lezen.
Sinds een tijdje mag ik ook heel af en toe beelden maken voor een agentschap. Niet altijd met veel succes, maar dat hoort er bij. Ik heb zondag nog een portret gemaakt die vandaag is gepubliceerd in HLN. Een simpele foto voor een klein artikeltje. Niets bijzonders. Maar het agentschap en HLN zijn tevreden, dus ik ook. Ik heb al een paar keer een opdracht moeten weigeren omdat ik naar school moest gaan. Ik vind het fantastisch dat ze me nu al contacteren om op pad te gaan. Een groot compliment en motivatie!
Verder hoop ik dat ik mijn A-attest behaal binnen een paar weken om dan begin juli deel te nemen aan de toelatingsexamens van het KASK. Als dit allebei lukt, dan mogen jullie nog veel van mij verwachten. Heel veel!
Nog even,
en we smullen samen van de gratis broodjes na een persconferentie !
@ Artur: bedankt voor je antwoord. Nog enkele opmerkingen.
- “Ik wil gewoon een persfotograaf worden die kan leven van zijn beelden.”
Dan hoef je na je middelbaar niet meer te studeren. Je kan zo beginnen werken. Als je met persfotograaf bedoelt: dagelijkse actualiteit voor nieuwsmedia vastleggen. Sommige mensen die voornamelijk voor kranten werken overstijgen dit echter.
- “Het beste is natuurlijk om als vaste fotograaf te werken en een maandloon te ontvangen i.p.v. per opdracht betaald te worden.”
Neen. Een fotogaaf die als bediende werkt, dat bestaat zo goed als niet meer. Er zijn mensen die foto’s nemen als documentatiemateriaal, maar alle ‘inhoudelijke’ fotografen werken als zelfstandige. Daar hoef je geen schrik voor te hebben. Natuurlijk, het is ideaal om én interessante opdrachten voor een mooi magazine te kunnen maken én er een beschaafd inkomen aan over te houden. Vaak is het maar één van de twee, soms zelfs geen van beide.
- “Het is eigenlijk onmogelijk om dagelijks kwaliteit te posten.”
Doe dat dan niet.
Of doe het wel, maar werk aan een portfolio. Iets zoals dit: http://www.markbramley.com Een beperkt aantal sterke foto’s, waar bij voorkeur ook een inhoudelijke lijn of eigen visuele stijl zichtbaar is.
- “Ik heb misschien niet veel moois laten zien in 2008, maar heb wel enorm veel bijgeleerd.”
Zeer goed. Laat het een het ander niet uitsluiten. Ervaring opdoen in het veld is belangrijk. Thuiskomen met beelden waar je zelf tevreden van bent is dat ook.
Samengevat: je staat al ver als je op zo’n jonge leeftijd weet wat je wil. Je hebt nog tijd om te studeren en volle bak er tegenaan te gaan. Je hebt talent en kan dat nog verfijnen. Blijf bloggen, maar kijk ook daarbuiten. Werk aan een portfolio, aan thema’s die jou interesseren. Laat de hondjes en de gimmicks wat meer op de achtergrond, of ze gaan je achtervolgen. En geniet van het fotograferen.