Tss, ‘t is wel wat. Als mijn dochter van drie mijn fototoestel mee naar haar kamer neemt en per ongeluk op de juiste knop duwt, komt dit er toch ook uit, en niemand die gaat zeggen dat het “erg simpel is maar toch aanspreekt”?
En als de camera dan nog op auto iso stond, of op gewoon hoge iso, dan gaat er toch niemand zeggen dat de ruis een meerwaarde geeft?
I just don’t get it. Ik vind het zo pseudo dat het gewoon niet meer grappig is.
Als je lang genoeg kijkt is het microscopische opname van een kubus-nanopartikel. Heel tof, maar Michel van hierboven heeft geen ongelijk. En juist daarom is deze foto weer zeer spannend.
zo’n foto’s heb ik ook. De eerste, toevallige foto’s bij het opzetten van een film, voordat de teller op 1 staat.
Je zou het kunnen zien als de hoek van een kubus, maar dan vind ik de hoek niet zo best.
De echte idioten hier zijn niet Artur, maar degenen die er kost wat kost nog iets positief en bij voorkeur zeer “diep” over willen zeggen. Ongeveer dé reden waarom ik nog altijd geen fotoblog wil hebben: de hoge bullshit-factor.
Ik ben niet verslaafd aan bevestiging & aandacht, ik denk dat dat een vrij substantieel verschil is tussen ons twee.
Pas maar op, een reputatie heb je rap. Ik ben nog altijd de bitch van de frontstage, en ik heb in geen twee jaar nog gedreigd van iemand zijn job af te pakken. :p
Ik wil er zeker niets kost wat kost iets positief over zeggen, ik zeg gewoon mijn gedacht, punt uit. Ik zie er nu trouwens al lang geen hoek van een kamer meer in maar alleen dien domme kubus.
Als je lang genoeg kijkt wordt het een close-up van een kubus bekleed met leer.
sadrebel
4 maart 2010 op 13:57
Als je lang genoeg kijkt, wordt het de Tsjechische vlag.
Joris
4 maart 2010 op 14:26
kan hier iemand lang naar kijken? (grapje ;o)
dieterdelathauwer
4 maart 2010 op 16:53
Erg simpel weer dit beeld, maar toch spreekt deze mij wel aan! De compositie doet wat speciaals…
Robbie Veldwijk
4 maart 2010 op 18:03
Dit is puur bedrog, optisch gesproken!
Heb je ‘r zo nog? Zoniet maak er dan nog zo ‘n paar.
Luc Rabaey
5 maart 2010 op 09:51
Je moet er toch maar aandenken. Is het plafond zo grijs? De ruis in de foto geeft best wel een meerwaarde aan dit niet-kleurenvlak.
Joke
5 maart 2010 op 11:16
Tss, ‘t is wel wat. Als mijn dochter van drie mijn fototoestel mee naar haar kamer neemt en per ongeluk op de juiste knop duwt, komt dit er toch ook uit, en niemand die gaat zeggen dat het “erg simpel is maar toch aanspreekt”?
En als de camera dan nog op auto iso stond, of op gewoon hoge iso, dan gaat er toch niemand zeggen dat de ruis een meerwaarde geeft?
I just don’t get it. Ik vind het zo pseudo dat het gewoon niet meer grappig is.
Michel Vuijlsteke
5 maart 2010 op 17:08
Artur
5 maart 2010 op 17:48
Als je lang genoeg kijkt is het microscopische opname van een kubus-nanopartikel. Heel tof, maar Michel van hierboven heeft geen ongelijk. En juist daarom is deze foto weer zeer spannend.
frankyvanherreweghe
5 maart 2010 op 17:16
de hoeksteen van de fotografie
ruud
5 maart 2010 op 22:21
zo’n foto’s heb ik ook. De eerste, toevallige foto’s bij het opzetten van een film, voordat de teller op 1 staat.
Je zou het kunnen zien als de hoek van een kubus, maar dan vind ik de hoek niet zo best.
Jo Van de Vijver
6 maart 2010 op 17:49
lol, hyperds, zo’n foto’s maakte ik ook toen ik 16 was en kunstig wilde zijn
Thomas
7 maart 2010 op 00:14
De echte idioten hier zijn niet Artur, maar degenen die er kost wat kost nog iets positief en bij voorkeur zeer “diep” over willen zeggen. Ongeveer dé reden waarom ik nog altijd geen fotoblog wil hebben: de hoge bullshit-factor.
Madelien
7 maart 2010 op 02:45
Ik vind het juist zo grappig om die reacties te lezen. Alleen daarvoor zou je al een blog moeten beginnen.
Artur
7 maart 2010 op 03:10
Ik ben niet verslaafd aan bevestiging & aandacht, ik denk dat dat een vrij substantieel verschil is tussen ons twee.
Pas maar op, een reputatie heb je rap. Ik ben nog altijd de bitch van de frontstage, en ik heb in geen twee jaar nog gedreigd van iemand zijn job af te pakken. :p
Madelien
7 maart 2010 op 03:27
Ik wil er zeker niets kost wat kost iets positief over zeggen, ik zeg gewoon mijn gedacht, punt uit. Ik zie er nu trouwens al lang geen hoek van een kamer meer in maar alleen dien domme kubus.
Btw, Madelien, bezoek alstublieft mijn blog niet.
sadrebel
7 maart 2010 op 03:56
Als je lang genoeg kijkt… komt de hoek naar voor.
zeezicht
7 maart 2010 op 11:22
Kijk is naar het werk van de Duitse fotograaf Stefan Heyne!
Jef
25 maart 2010 op 11:59