Het is het aanvoelen van een moment. Je weet dat het zometeen gaat gebeuren en ondertussen blijf je klikken. Je klikt jezelf naar het moment. Door steeds door de zoeker jezelf naar het beslissende moment “te fotograferen” verklein je de kans om het moment te missen. Ook je kadrage zal beter zijn omdat je het al langs alle hoeken hebt bekeken. Al heb je niet altijd zoveel tijd natuurlijk. Soms maak je 1 foto en daar blijft het dan ook bij. Soms zijn het er 20, en kies je achteraf de beste eruit. Doisneau en Cartier-Bresson deden het 100 jaar geleden zo, en vandaag de dag doen de grote straatfotografen het nog steeds op die manier. Het is meer dan “gewoon blijven klikken” Want de meeste fotografen voelen dat moment niet eens aan, dus kunnen ze er ook niet staan klikken.
Lang geleden dat ik nog eens zo een moment heb meegemaakt. Je hebt vertrouwen nodig om beslissende momenten aan te voelen. Zonder vertrouwen kan je ze alleen maar ruiken van op afstand, maar kom je ter plaatse als het zich al heeft afgespeeld. Jammer dat vertrouwen niet zomaar te koop staat in de winkel.
Fout, het is zeker geen kwestie van ‘gewoon blijven klikken’. Het heeft vooral te maken met aanvoelen wanneer ‘het’ gaat gebeuren. Eén moment, le moment décisif, remember?
Een jager kan een prooi schieten met 1 kogel, of met een mitrailleursalvo. Wie verdient het meeste respect?
Toen ik fotografie leerde kennen (3 jaar terug) bleek het vooral de truk te zijn om al de slechte foto’s goed en grondig te laten verdwijnen. Wat ik er nu van denk heeft er niks mee te maken.
Bij fotograferen van alledaagse taferelen maakte ik al vaak meerdere foto’s, op zoek naar de compositie en het moment dat de meest sprekende foto oplevert. Al zaten er meer dan eens platen tussen die potentie toonden, ik dacht vaak dat ik te veel schoot. Dit filmpje inspireert me om voortaan door te blijven zoeken tot ik het goeie shot heb!
ik kan mis zijn maar als je “gewoon blijft klikken” is “het beslissende moment” toch eerder “de beste foto van de reeks” ?
qrt
24 december 2010 op 21:46
Het is het aanvoelen van een moment. Je weet dat het zometeen gaat gebeuren en ondertussen blijf je klikken. Je klikt jezelf naar het moment. Door steeds door de zoeker jezelf naar het beslissende moment “te fotograferen” verklein je de kans om het moment te missen. Ook je kadrage zal beter zijn omdat je het al langs alle hoeken hebt bekeken. Al heb je niet altijd zoveel tijd natuurlijk. Soms maak je 1 foto en daar blijft het dan ook bij. Soms zijn het er 20, en kies je achteraf de beste eruit. Doisneau en Cartier-Bresson deden het 100 jaar geleden zo, en vandaag de dag doen de grote straatfotografen het nog steeds op die manier. Het is meer dan “gewoon blijven klikken” Want de meeste fotografen voelen dat moment niet eens aan, dus kunnen ze er ook niet staan klikken.
Lang geleden dat ik nog eens zo een moment heb meegemaakt. Je hebt vertrouwen nodig om beslissende momenten aan te voelen. Zonder vertrouwen kan je ze alleen maar ruiken van op afstand, maar kom je ter plaatse als het zich al heeft afgespeeld. Jammer dat vertrouwen niet zomaar te koop staat in de winkel.
Artur
25 december 2010 op 13:56
Fout, het is zeker geen kwestie van ‘gewoon blijven klikken’. Het heeft vooral te maken met aanvoelen wanneer ‘het’ gaat gebeuren. Eén moment, le moment décisif, remember?
Een jager kan een prooi schieten met 1 kogel, of met een mitrailleursalvo. Wie verdient het meeste respect?
Jo Van de Vijver
26 december 2010 op 22:14
Toen ik fotografie leerde kennen (3 jaar terug) bleek het vooral de truk te zijn om al de slechte foto’s goed en grondig te laten verdwijnen. Wat ik er nu van denk heeft er niks mee te maken.
Jan Geloen
26 december 2010 op 22:25
Wie het meeste respect verdient?
Degene met de beste foto.
Artur
26 december 2010 op 22:51
Bij fotograferen van alledaagse taferelen maakte ik al vaak meerdere foto’s, op zoek naar de compositie en het moment dat de meest sprekende foto oplevert. Al zaten er meer dan eens platen tussen die potentie toonden, ik dacht vaak dat ik te veel schoot. Dit filmpje inspireert me om voortaan door te blijven zoeken tot ik het goeie shot heb!
Jroenf
14 april 2012 op 14:33